Jantje lacht, Jantje huilt
Het seizoen 2026 is nog niet halverwege, maar de kop verraad het al. Het Formule 1 jaar vliegt qua emoties alle kanten op. De motorreglementen zorgen voor veel hoofdbrekens en er worden aanpassingen gedaan om teams, coureurs en fans tevreden te houden en te zorgen dat er meer ‘geracet’ wordt. Ook de stewards en hun straffen die ze uitdelen staan constant ter discussie. Met Monaco als hoogtepunt door het terugdraaien van een straf van Gasly, en werd de uitslag bijna een week na de race herzien. Er volgden protesten hierover van Red Bull en McLaren. Verder protesteert Red Bull tegen de FIA, omdat ze daar hebben aangegeven dat dit team na metingen de beste motor heeft in het veld, het ADUO. Hierdoor mogen andere teams door ontwikkelen maar Red Bull niet. Er zal nog veel op tafel komen bij de FIA komende tijd. Het is huilen met de pet op, al is dat niet de titel van dit stukje.
Maar eigenlijk wil ik het hebben over Ferrari. Na de GP van Brazilië vorig jaar, toen beide Ferrari coureurs de finish niet haalden, volgde er nog felle kritiek van Ferrari-voorzitter John Elkann. Hij had openlijk kritiek op Hamilton en Leclerc over hun prestatie en hun publiekelijke negativiteit. Amper een half jaar later roemt dezelfde man het team en zijn coureurs na het behaalde succes van Lewis Hamilton in de Grand Prix van Barcelona. Elkann gaat gewoon even de loftrompet afsteken voor het team dat Hamilton juichend en lachend de zege zag pakken terwijl teamgenoot Charles Leclerc voor de tweede maal huilend op rij uitviel in een Grand Prix. Twee teamgenoten die allebei voor Ferrari rijden. Leclerc al sinds 2019, maar eigenlijk al als kind bij het Italiaanse team. Hamilton sinds vorig jaar na vele succesjaren bij Mercedes.
Terwijl Leclerc schoorvoetend, bedroeft en alleen naar de uitgang liep, was Ferrari en de halve Formule 1 wereld vol lof over de prestatie die modegoeroe, acteur en Formule 1 coureur Lewis Hamilton had geleverd in Barcelona. Tussen neus en lippen door vertelde Hamilton dat hij het toch maar even had geflikt om het team van Ferrari aan de praat te krijgen en naar zijn hand te zetten. Hij sloeg zichzelf op de schouders en de borst. En Leclerc? Tja, daar waren Hamilton en Elkann absoluut niet mee bezig. Alle jaren van ellende waren in één Grand Prix weggepoetst, hoe mooi is dat. De zevenvoudig wereldkampioen is opgestaan en er wordt hem al een achtste titel toegeschreven. Hoe snel kan alles omslaan, hoe snel wordt het verleden aan de kant geschoven. Ferrari, en met name teambaas Frederic Vasseur, doet er goed aan om even alles te relativeren en even rustig met Charles Leclerc te gaan praten.
Ik hoop dat Ferrari dat laatste gaat doen, en het spreekwoord die in de kop vermeld staat ter harte nemen.
