Formula 1 Louis Vuitton Grand Prix de Monaco
De Grand Prix van Monaco wordt gereden in de straten van Monaco, het Circuit de Monaco. De Grand Prix van Monaco wordt gezien als een klassieker en werd al gereden voordat de Formule 1 kampioenschappen bestonden. Tegenwoordig voldoet het circuit eigenlijk niet meer aan de moderne eisen van de Formule 1, er kan namelijk niet heel hard gereden worden en door de vele bochten is inhalen moeilijk. De race behoort samen met de 24 uur van Le Mans en de Indianapolis 500 tot de Triple Crown van de autosport en wordt gezien als een van de meest prestigieuze. De Braziliaan Ayrton Senna wist hier 6 keer te zegevieren. Max Verstappen wist deze Grand Prix 2 keer te winnen.
Het Circuit de Monaco ligt in het hart van Monte Carlo en is een legendarisch stratencircuit waar sinds 1929 de prestigieuze Grand Prix van Monaco wordt verreden. Het tijdelijke karakter van het circuit, in combinatie met de smalle straatjes en de steeds veranderende grip op de ondergrond, vormt een unieke uitdaging voor coureurs en teams. De lay-out van Monaco bestaat uit een mix van langzame haarspeldbochten en hogesnelheidsbochten, met iconische bochten zoals de Fairmont Hairpin, het snelle en vloeiende Zwembad gedeelte en de krappe Rascasse, die allemaal absolute precisie en focus vereisen. Inhalen in de straten van Monte Carlo is bijna onmogelijk, waardoor de kwalificatie en de pitstops cruciaal zijn voor succes.
De twee verplichte pitstops hebben tijdens de GP van Monaco niet voor extra spektakel gezorgd. Lando Norris controleerde grotendeels de race en zegevierde voor Charles Leclerc en Oscar Piastri. Max Verstappen moest genoegen nemen met de vierde plaats. Lewis Hamilton completeerde de top vijf, voor de verrassend sterke Isack Hadjar. Esteban Ocon werd zevende voor Liam Lawson. Alexander Albon en Carlos Sainz gingen na goed teamwork met de laatste punten aan de haal. De grootste tegenvaller was Mercedes. Mercedes leek weinig te verliezen te hebben met zowel George Russell als Kimi Antonelli buiten de punten, maar besloot met geen van beide auto's een vroege stop af te werken. De strategie luidde een frustrerende middag in.
Komend weekend
Al jaren lang kijk ik op zondag onderuitgezakt naar de Grand Prix van Monaco op deze exclusieve kartbaan, waar de coureurs het rondje maar liefst 78 maal moeten afwerken. Maar eigenlijk moet je alleen gaan kijken naar de kwalificatie op zaterdag. De uitslag van deze kwalificatie is de startopstelling voor zondag en tevens de uitslag van de race. Sorry, maar ik zit er denk ik niet ver van af, en ik ben nu eenmaal geen fan van deze zwaar overschatte Grand Prix. Alle analisten en verslaggevers zijn razend enthousiast over deze race met al jaren steeds dezelfde argumenten. “Het is historisch/legendarisch en de coureurs ervaren een intens gevoel door het racen met hoge snelheid in de nauwe straten en langs de muren”. Tja, het zal wel zo zijn maar laten diezelfde mensen dan ook eerlijk toegeven dat het een weggegooide Grand Prix voor de fans/kijkers is. Helaas worden zij niet betaald om dat te zeggen en zodoende krijgen we elk jaar hetzelfde riedeltje voorgeschoteld. Maar laat ik het hier maar bij houden, en proberen wat positiever deze race te gaan benaderen.
Monaco heeft door de jaren heen best wel opmerkelijke Grand Prix races gekend. Zoals in 1982 toen in de laatste ronde drie keer na elkaar de leider met pech uitviel en Riccardo Patrese met zijn Brabham als eerste over de streep ging zonder zelf te beseffen dat hij had gewonnen. In 1996 wisten slechts drie van de 22 gestarte wagens de race ook effectief beëindigden: Olivier Panis, David Coulthard en Johnny Herbert, waarbij Panis zijn enige overwinning ooit in de Formule 1 binnenhaalde. De zege van thuisrijder Charles Leclerc in de 2024 Grand Prix is natuurlijk ook het vermelden waard. En zo zijn er nog wel een paar GP’s van Monaco te noemen waar Formule 1 geschiedenis is geschreven. De editie van 2025 zal geen hoofdstuk krijgen in dat geschiedenisboek, hooguit zal je een paar regels lezen over die race. Wel waren er vorig jaar twee verplichte pitstops, dit als een soort van experiment, maar het bracht niet waar men op hoopte. Dit jaar is er als vanouds weer één verplichte pitstop in Monaco.
Na zijn verdiende zege in Canada, en de vierde winst op rij, heeft Kimi Antonelli zijn voorsprong vergroot naar 43 punten op teamgenoot George Russell. Het zal een hels karwei worden voor Russell om dat gat te dichten. Russel werd na de wintertests gezien als de torenhoge favoriet voor de wereldtitel. Nu zijn er nog maar vijf Grand Prix races gereden van de 22 die heden op de kalender staan, dus helemaal hopeloos is de achterstand van de Brit niet. Maar er ligt wel een behoorlijke uitdaging voor hem in het verschiet tijdens de rest van het seizoen. Een uitdaging die Max Verstappen en Red Bull ook voor zich zien. Want Verstappen is allerminst tevreden, ondanks zijn derde plaats in de GP van Canada, over de prestatie van de auto. Of Monaco een ommekeer zal worden voor Red Bull en Verstappen lijkt wat optimistisch, maar bij Red Bull blijven ze keihard werken aan verbeteringen. Voor komend weekend zullen alle ogen ook weer gericht zijn op Charles Leclerc. De geboren Monegask voelt zich hier met recht thuis en weet ook dat hij dit jaar opnieuw tot één van de grote kanshebbers behoort voor de zege. Bij McLaren zijn ze wel even geschrokken van het ‘debacle’ van Montreal. Het is voor het team te hopen dat ze het weerbericht goed in de gaten te houden. Er zijn in Monaco veel casino’s, laat McLaren daar heengaan om een gokje te wagen op een regenkans, dat is altijd beter dan dat te doen op het circuit. Hoe dan ook, ik wens jullie een mooie Grand Prix van Monaco toe.
Vrije trainingen
Kwalificatie
Startopstelling
Raceverslag
